jueves, 19 de junio de 2014

E CHEGOU O FINAL DE CURSO

NON TEÑO PALABRAS PARA EXPLICAR O QUE SENTÍN ONTE POLA TARDE COA MARABILLOSA SORPRESA QUE ME DESTES ENTRE TODOS.

PARA MIN FOI ESTUPENDO TEROS A TODOS XUNTOS, NON SABEDES A ILUSIÓN QUE FAI SENTIRSE VALORADA NO TRABALLO.

PÍDOVOS PERDÓN POLOS MEUS DEFECTOS, E PROMETO SEGUIR TRABALLANDO PARA SUPERALOS. MOMENTOS COMO OS VIVIDOS ONTE OBRÍGANME A SEGUIR MELLORANDO.

É  A MIÑA PRIMEIRA EXPERIENCIA CUN CICLO COMPLETO DE INFANTIL E FOI REALMENTE FANTÁSTICA. EST@S NEN@S LEVAN DENTRO UN PEDACITO DE MIN, E SERÁN SEMPRE "@S MEUS NEN@S".

E NON PODO PECHAR O CURSO CON MELLORES VERBAS QUE ÉSTAS



“Educar es lo mismo
que poner un motor a una barca
hay que medir, pesar, equilibrar…
…y poner todo en marcha.
Pero para eso
uno tiene que llevar en el alma
un poco de marino
un poco de pirata
un poco de poeta
y un kilo y medio de paciencia
concentrada.
Pero es consolador soñar
mientras uno trabaja,
que ese barco, ese niño
irá muy lejos por el agua.
Soñar que ese navío
llevará nuestra carga de palabras
hacia puertos distantes
hacia islas lejanas.
soñar que cuando un día
esté durmiendo nuestra propia barca
en barcos nuevos seguirá
nuestra bandera enarbolada.


POEMA DE GABRIEL CELAYA

2 comentarios:

  1. Difícil para todos describir o vivido esa tarde, onde se concentraron 3 anos cheos de moito sentimento. Porque se hai algo que debemos recordar é que esta etapa é moi bonita para soñar, disfrutar, xogar... e claro que aprender, pero como tí dis "como nenos".
    Todos estes barcos que comezaron contigo a navegar no "cole de maiores" chegarán a diferentes portos, cada ún seguirá o seu rumbo pero levan sin ningunha dúbida un pedaciño moi importante de tí, que nós como pais e nais te agradecemos. E é por iso que tod@s estivemos dacordo en que esa sorpresa tiña que ser especial e foi un gusto poder acompañarte, e como non... soltar unhas lagrimiñas ou lagrimóns en algúns casos!!!.
    Gracias de verdade por esta etapa... polo que os nenos se levan de tí e polo que nós aprendemos tamén....

    ResponderEliminar
  2. Pues sí, ha sido una magnífica culminación a tres años en los que has logrado formar un grupo de niños estupendos. Fue magnífico ver la involucración de todos los padres en la fiesta, en que todo saliera bien y en que te quedara un buen recuerdo de los peques y, por qué no, también de los padres, que sin duda alguna somos los peores en esto de darle la vara a los profesores, ¿eh? :) Sin duda alguna la culpa de esta involucración es únicamente tuya, que has logrado que todos, padres y niños, estemos satisfechos del trabajo realizado en estos tres años.

    Ahora, Capitana, a descansar en puerto seguro hasta embarcar con una nueva tripulación de grumetes...

    ResponderEliminar